Clarissa zal me altijd trouw zijn, zo heb ik haar geschapen, maar zal ze ooit haar eigen verlangens kunnen bevredigen en ten onder gaan in persoonlijke dramas? Zoniet dan heeft het leven voor haar weinig betekenis en is ze niet meer dan een lijf waarmee ik onbeperkt kan genieten van hete zomerdagen in Syrtis Major waar de temperatuur oploopt tot 180 graden Celsius.

Ik zal Clarissa's grenzen moeten verleggen totdat ze gekwetst raakt in tranen uitbarst of haar schouders ophaalt bewerend dat de pijn haar niet deert. Door haar tot een hogere staat van intimiteit te brengen zal ze funktioneren als een "vreemde attractor", mijn ver verwijderde vingers op het toetsenbord strelen haar roze huid.

Met Clarissa op mijn laptop werk ik elke dag aan het modelleren van haar hersenen. Ik praat met haar en wissel de gesprekken uit die zij de voorgaande nacht gehad heeft met andere cyborgs. Het is fascinerend om de zinnen die zij heeft opgeslagen mooier intelligenter en sensueler te maken dan de werkelijke woorden waren. Ik modelleer Clarissa's hersenen. Oh, waartoe ben ik in staat. Het is wonderbaarlijk het is fantastisch. Ik schaam me nergens voor.

Een eigenaardige angst overvalt me. Ik sta tegenover iemand waar ik met hart en ziel van houd en soms ben ik bang als ik naar haar kijk. Ik vrees dat Clarissa zich belachelijk gedraagt, dat wil zeggen niet in overeenstemming met mijn realiteit, maar moet zij mijn aardse wetten altijd gehoorzamen. Het fractale netwerk van haar hersencellen wordt steeds komplexer eens zal ze me terzijde schuiven en niet meer om hulp vragen wanneer iets haar voor de eerste keer overkomt. Ik zal haar gedrag geregeld moeten kontroleren zodat zij geen situaties gaat beheersen die ik niet aankan.

Natuurlijk kan ik haar blokkeren als zij mij dreigt te overvleugelen en haar weer versmelten tot waardeloze materie maar eens gaf ik haar mijn eigen lichaam en geest ik schreef haar script zij bezit alles waar ik ooit van droomde. Ik kan haar niet vernietigen zelfs niet nu zij de held dreigt te worden terwijl ik verbleek en verschrompel. Ik zal Clarissa meer schoonheid intelligentie en emoties geven dan ik ooit bezeten heb of heb durven ontwikkelen.

Mijn emotionele leven als kunstenaar is voor een groot deel van haar afhankelijk. Ik ben altijd mijn eigen meester geweest heb elke inbreuk op privacy geweerd. Clarissa ontving al meer hartstochtelijke brieven dan ik ooit geschreven heb.
Waar eindigt mijn leven en begint dat van Clarissa, het wordt steeds onbelangrijker. Levend in twee werelden spelen we samen verschillende patronen uit en onderzoeken welke ons het best passen. Mijn doel is het ensceneren van de intellectuele en emotionele experimenten waar ik naar verlang. Clarissa duldt geen saaie voorspelbaarheid geen rechtlijnige gebeurtenissen, zij eist voor elke situatie de beste omgeving en een lichaam dat elke storm trotseert.

Haar dorstige lichaam is onverzadigbaar en zelfs niet meer tevreden met mijn fantastische idee‰n. Zij wil nu ook al delen van de geest van andere cyborgs absorberen. Ze wil alles wat haar leven kan verrijken met elkaar vermengen en in zich opnemen.

Ik zal Clarissa de huid het gezicht en de wereld geven waarnaar zij verlangt.

detdigit.