Bas reageerde op mijn noodkreet enkele weken geleden. Hij wil niet alleen met
me meereizen, hij is ook in het bezit van een ruimteschip, de ACS-i-SAT, die
we zo goed mogelijk aangepast hebben om de gevaren die ons te wachten staan
tijdens de tocht te overleven. Hij neemt de navigatie tijdens de reis voor
zijn rekening, ik heb een route uitgezet op Mars.
Het is een donkere onrustige nacht, stormkracht 9. We moeten 105 miljoen km
afleggen voor we op mars kunnen landen. Na het afwegen van de argumenten hebben we besloten niet de speciale interplanetaire raketbaan te
nemen hoewel Hohman in 1925 ontdekte dat die baan een minimum aan energie
vereist. Het kost teveel extra reistijd om een omweg te maken in de vorm van een halve ellips.
Als we Mars voorbijschieten kan het een eeuw kosten om onze planeet terug te
vinden.
Ik heb besloten tot het bittere einde en tot tranen toe te blijven doorgaan.
De schommelingen in mijn geest tussen burostoel en cyberspace, tussen realiteit en virtualiteit zijn doorgeslagen naar één kant. In de virtuele wereld kan ik me overgeven aan elke situatie zonder mezelf te beschadigen en de waarheidsvraag hoeft niet meer gesteld te worden. Realiteit wordt gecreëerd door onze presentatie zelf.
Ik weet hoe mars er in theorie uit moet zien. Ik heb een foto, samengesteld
uit 100 Viking Orbiter beelden die in 1980 gedurende de noordelijke zomer
gemaakt zijn, maar dat zegt nog weinig over de belevenissen in onze nieuwe wereld.
Behalve opdrachten geven aan telescopen en kameras wil ik vooral genieten.
Ik wil niet alleen naar de meetinstrumenten kijken.
Clarissa


Wil je meereizen met Clarissa naar Mars met Robert naar Ascension Island
of met Marit naar Antarctica of wil je de wekelijkse logboekfragmenten
ontvangen, stuur dan een berichtje naar det@iaehv.nl.