Hoe ver zou een lichaam kunnen drijven op een windstille dag?

Ik probeer het me voor te stellen, mijn hoofd boven de oceaan uitstekend als een eenzame zwemmer, ooghoogte 15 cm.

De stille zuidzee. Het ene moment kalm en stil, het volgende exploderend in een wolk van schuim. Altijd de angst voor een hevige bui die uit het niets opduikt en met volle kracht raakt.
Sommige avonden is de lucht zo stil dat ik mijn eigen ademhaling kan horen andere avonden luister ik naar de kreten van vogels die boven me rondvliegen, sterns en fregatvogels die bij duizenden nestelen op de kleine koraal-eilandjes.
Ik denk aan Frisbie die zijn vier kinderen in een orkaan kon redden door ze vast te binden aan de takken van tamanu-bomen die soepel genoeg zijn om met de wind mee te buigen totdat de storm voorbij is.

Ik ben te gelukkig om me veel aan te trekken van het gebrek aan menselijk kontakt. Ik word verliefd op een bruinvis die me volgt gedurende mijn eenzame reis van duizenden kilometers. Ik denk terug aan het eerste moment dat ik hem ontdek en de tedere gevoelens komen weer boven. Er ontstond een langdurige en merkwaardige vriendschap. Elke avond begon ik afschuwelijk te verlangen. Ik hing lui rond, verlangde alleen nog maar naar dat vertrouwde geluid. De strijd van afstand nemen van mijn bruinvis duurde een week. Ik ben weer alleen en ik ben gelukkig.

Soms komt een schip langszij. De schok van een ontmoeting na lange tijd van stilte maakt me dronken, de opwinding van praten en luisteren naar een menselijke stem. Sinds lang ben ik niet meer geinteresseerd in mensenmassas maar een enkele stem klinkt als muziek in mijn oren. Ik ijsbeer over het strand tot het donker wordt en schrijf in mijn logboek: wat heb ik me geweldig aangesteld, ik heb bijna mijn ziel verkocht voor een liefkozende stem. In de schemering citeer ik de zinsnede uit Hyperion van Holderlin: "Ach, eens zocht ik brandend van verlangen naar de verbroedering met mensen."

Ook hier op de stille zuidzee heeft mijn dagelijks leven sinds lang een vast patroon aangenomen zo mogelijk eindigend met koffie op het strand en lezen in de nacht. Hoewel tijd hier eigenlijk geen betekenis heeft houd ik gedwongen door de behoefte aan een binding met de buitenwereld zorgvuldig de dagen maanden en jaren bij.

Het is een prachtige ochtend en niets waarschuwt me dat ik binnen enkele uren in het gezicht staar van een onzekere toekomst. De wind zwelt plotseling aan en snoert mijn keel dicht, ik hap naar adem. Als ik toe geef aan deze natuurkracht is dat het einde van een fascinerende tocht. Ik probeer te schreeuwen maar hoewel ik de spieren in mijn keel voel bewegen kan ik geen geluid voortbrengen. Dan besef ik dat lichamelijke inspanning van geen vitale betekenis is in de situatie waarin ik verkeer en probeer mijn oren te sluiten voor de storende geluiden om me heen. Dit is een moment van eenzaamheid.

De rode koraal die van de witte stranden oprijst is zo verblindend mooi dat het pijn doet aan mijn ogen. Het is alsof ik naar een film kijk teveel om in een keer in me op te nemen. Mijn hoofd doet pijn en gloeit het lijkt op te zwellen ik leef op de oceaan me realiserend dat ik die ruimte zelf gecreëerd heb.

Het zwerven over de oceaan van eiland naar eiland is voor mij geen avontuur het is iets dat eindeloos veel groter is, het is de verbeelding van mijn leven. De weken die ik fysiek uitgerangeerd doorbreng op Suwarrow Island (13.14 Zuid, 163.06 West) zijn een belangrijke drijfveer voor verder leven. Ik wil niet terug naar het leven dat eraan vooraf ging, daar ben ik met moeite aan ontsnapt.
Hoewel ik geniet van het kalme tempo van het leven op de oceaan ben ik steeds weer zo trots op elk nieuw door mij ontdekt eiland dat ik alles overhaast wil inrichten. Soms herken ik mijn eigen gezicht niet, het is vuurrood en glimt van het zeeschuim en de regen. Ik plant op een vreemde ironische manier de snelheid en drukte waaraan ik zo graag wilde ontsnappen over op elk nieuw eiland.
Zwemmend in de lagune voel ik dat er iets langs mijn lichaam strijkt en ik weet als het een haai is dan kom ik hier niet meer vandaan.
robert. Robert